1. Hoe te voorkomen dat coatingschade veroorzaakt door substraatcorrosie?
Kernmechanisme: een van de belangrijkste functies van een coating is om te voorkomen dat corrosieve media (waterdamp, zuurstof, zout, verontreinigingen) contact opnemen met het onderliggende gegalvaniseerde substraat. Als de coating een slechte corrosieweerstand heeft (bijv. Slechte hechting, pinholes, slechte permeabiliteitsweerstand, slechte chemische weerstand), zullen de corrosieve media gemakkelijker doordringen of de coating vernietigen.
Gevolgen: Substraatcorrosie: Zodra het corrosieve media het substraat bereikt, begint de gegalvaniseerde laag te corroderen (bescherming tegen offeranodes), waardoor het stalen substraat roest kan veroorzaken.
Coatingfalen: de roestproducten (ijzeroxiden) geproduceerd door substraatcorrosie zullen in volume uitzetten, waardoor de coating erop kan blaren, barsten en schil.
Effect op kleur: zodra blaarvorming, kraken en peeling plaatsvinden in de coating, zal de kleur van het gebied volledig verloren gaan of ernstig beschadigd zijn. Zelfs als een groot coatingsoppervlak niet is afgezet, zal roest kwel de oppervlaktekleur verontreinigen, wat resulteert in duidelijke kleurvlekken en afbraak van uiterlijk. Deze kleurschade veroorzaakt door substraatcorrosie is catastrofaal, onomkeerbaar en ontwikkelt zich snel.

2. Hoe beïnvloedt coating de weerstand tegen het verouderen van het milieu?
Relevantie: uitstekende corrosiebescherming betekent meestal dat de coating de volgende kenmerken heeft, die direct verband houden met het vermogen om te weerstaan aan kleurveroudering veroorzaakt door ultraviolette stralen, chemicaliën, enz.:
Dichtheid/lage permeabiliteit: coatings die de waterdamp en ionenpenetratie effectief kunnen blokkeren, kunnen ook de inbraak van verontreinigende stoffen en chemicaliën (zoals zure regen, SO₂) beter blokkeren die pigmentafbraak veroorzaken.
Uitstekende hechting: de coating is stevig bevestigd aan het substraat en is niet gemakkelijk gebarsten of gepeld vanwege omgevingsstress (temperatuurveranderingen, zwelling en krimp), het handhaven van integriteit en het beschermen van het pigment erin.
Goede chemische resistentie: coatings die een chemische aanval door zuren, alkalis, zouten, wasmiddelen, enz. Kunnen kunnen weerstaan, kunnen pigmenten beter beschermen tegen vervaging of achteruitgang veroorzaakt door de chemische effecten van deze stoffen.
Hoge verknopingsdichtheid: goed gewatteerde coatings (zoals die die de juiste PMT bereiken) hebben een hogere verknopingsdichtheid en een strakker polymeernetwerk, dat niet alleen het anti-corrosiebarrière-effect verbetert, maar ook de hars- en pigmentmoleculen minder waarschijnlijk maakt door ultraviolette stralen of opgelost door oplosmiddelen.
Impact op kleur: een dichte, sterke hechting, chemische resistentie, zeer verknoopte "gezonde" coating, waarvan de harsmatrix zelf langzamer afbreekt, kan de pigmentdeeltjes langer wikkelen en beschermen, waardoor de vervaging, verkleuring en krijt worden veroorzaakt door UV-straling (foto-oxidatie) en chemische erosie.

3. Zal een coating met slechte corrosiebescherming het kleurverlies versnellen?
Poederen: dit is het fenomeen dat de hars op het coatingoppervlak afbreekt en poeders als gevolg van veroudering (voornamelijk ultraviolette stralen). Coatings met slechte corrosieweerstand (meestal slechte weerstand) zijn meer vatbaar voor poeder maken.
Impact op kleur: het poederingsproces zal de pigmentdeeltjes op het oppervlak volledig verwijderen, waardoor de kleur geleidelijk vervaagt, wit wordt en de glans verliest. Hoe ernstiger het poederen, hoe sneller en duidelijker het kleurverlies.
Verlies van glans: het oppervlak van de coating wordt ruw en verliest zijn glans door veroudering. Coatings met slechte corrosieweerstand/weerweerstand verliezen glans sneller.
Impact op kleur: verlies van glans zorgt ervoor dat de kleur er saai en oud uitziet, wat de visuele levendigheid beïnvloedt.
Microcracks/vroege schade onvoldoende corrosieweerstand kan eerder microscheuren of lokale schade aan de coating veroorzaken.
Impact op kleur: deze defecten bieden een kanaal voor aanval door corrosieve media en ultraviolette stralen, veroudering van coating en kleurafbraak in lokale gebieden.

4. Hoe beïnvloedt corrosiebescherming de duurzaamheid van de kleur rechtstreeks?
Coatingmateriaal (harstype): dit is de meest fundamentele factor die corrosiebestendigheid en de duurzaamheid van de kleur bepaalt. Bijvoorbeeld: PVDF-hars: het biedt de beste weerweerstand (super sterke UV-resistentie, anti-pudder) en uitstekende corrosiebarrière tegelijkertijd, en is de gouden standaard voor langdurige kleurretentie en corrosiebescherming.
HDP/SMP -hars: het biedt de beste weerweerstand en corrosieweerstand en de kleurretentie is beter dan het gewone polyester.
Gewone polyesterhars: de weerweerstand en corrosieweerstand zijn relatief zwak en de kleur veroudert sneller.
Coatingdikte: dikkere coatings bieden een dikkere fysieke barrière, waardoor de penetratie van corrosieve media en UV -schade wordt vertraagd en gunstig zijn voor corrosie en kleurbehoud.
Kwaliteit voor voorbehandeling: de conversiefilm is de basis van de hechting van de coating. Goede voorbehandeling zorgt ervoor dat de coating stevig is gehecht, wat een voorwaarde is voor langdurige corrosiebescherming en het voorkomen van de coating (samen met de kleur) als geheel afpellen.
De mate van uitharding: een volledig uitgeharde coating kan de ontworpen verknopingsdichtheid bereiken en de beste corrosieweerstand en weerweerstand (kleurretentie) prestaties uitoefenen. Onvoldoende uitharding zal beide tegelijkertijd verzwakken.
5. Wat is de correlatie tussen de anti-corrosieprestaties van een coating en de snelheid van kleurveroudering?
De anti-corrosieprestaties van de coating zijn zeer positief gecorreleerd met de kleurverouderingssnelheid. De coating met uitstekende anti-corrosieprestaties heeft meestal een langzamere kleurverouderingssnelheid.
Oorzaak: Anti-corrosie is de basisgarantie voor het behoud van kleuren: voorkom catastrofale coatingschade en kleurverlies veroorzaakt door substraatcorrosie. Anti-corrosieprestaties weerspiegelen de "gezondheid" van de coating: dichte, goed versierde, chemisch resistent en zeer verknoopte coatings zijn beter bestand tegen verschillende omgevingsfactoren (UV, chemicaliën) die kleurveroudering veroorzaken. Slechte anti-corrosie-coatings versnellen de afbraak van oppervlakte: zoals poederen, glansverlies en micro-cracks, die direct of indirect kleurverlies versnellen.
Gemeenschappelijke determinanten: het coatingmateriaal (harstype) is de kern- en sleutelprocesparameters zoals coatingdikte, kwaliteit van voorbehandeling en de diploma Curing beïnvloeden zowel anti-corrosie als de prestaties van kleurbehoud.

