1.Wat zijn de onderliggende principes van witte roest en rode roest?
Perfect Protection Mechanism: De gegalvaniseerde laag beschermt de stalen ondergrond op twee manieren:
Barrièrebescherming: Een dichte, intacte zinklaag isoleert het stalen substraat fysiek van vocht en zuurstof in de lucht.
Kathodebescherming: Wanneer de gegalvaniseerde laag plaatselijke schade oploopt, fungeert zink als een opofferingsanode, die bij voorkeur corrodeert boven het staal, waardoor het stalen substraat wordt beschermd.
Normale oxidatieproducten (gunstig): In droge lucht reageert zink met zuurstof en vormt een zeer dichte en harde zinkoxidefilm (ZnO). Deze film hecht zich stevig aan het zinkoppervlak, waardoor verdere oxidatie wordt voorkomen en stabiliteit en bescherming wordt geboden.
Schadelijke oxidatieproducten (het probleem): Wanneer gegalvaniseerde batterijen zich in vochtige, slecht geventileerde omgevingen bevinden (vooral tijdens opslag of transport), condenseert er een waterfilm op het oppervlak. Zink reageert met water en koolstofdioxide in de lucht en vormt een los, poreus en bros wit corrosieproduct, voornamelijk samengesteld uit basisch zinkcarbonaat Zn₅(CO₃)₂(OH)₆, algemeen bekend als "witte roest".
2.Waarom leidt witte roest tot een afname van de corrosieweerstand?
Afbraak van de barrière:
Een ideale zinkoxidefilm vormt een dichte barrière, terwijl witte roest los en poreus is. Deze witte roestlaag kan vocht en zuurstof niet effectief isoleren, deze kunnen gemakkelijk door de roestlaag heen dringen en blijven reageren met het onderliggende zink.
Dit betekent dat de corrosie zal voortduren en dat de zinklaag voortdurend zal worden verbruikt.
Verlies van kathodische bescherming:
Het kathodische beschermingsvermogen van een zinklaag hangt af van de dikte ervan. De vorming van witte roest is het proces van verbruik van de zinklaag.
Witte roest zelf functioneert niet als opofferingsanode. Naarmate de zinklaag dunner wordt als gevolg van witte roest, zal de algehele levensduur van de corrosiebescherming (vooral de kathodische bescherming tegen krassen) aanzienlijk worden verkort.
3.Wat bepaalt de omvang van de impact?
Ernst van witte roest:
Lichte witte roest: slechts een kleine hoeveelheid wit poeder op het oppervlak, dat met de hand of met een doek kan worden afgeveegd; de onderliggende zinklaag blijft intact. Minimale impact op de corrosieweerstand.
Matige witte roest: Het oppervlak is bedekt met een dikkere laag witte afzettingen. Na het reinigen ziet de zinklaag er dof en ruw uit, wat wijst op aanzienlijke beschadigingen.
Ernstige witte roest: Witte afzettingen hopen zich op. Na het reinigen verschijnen er putjes op het oppervlak van de zinklaag en op sommige plaatsen is de zinklaag volledig gecorrodeerd, waardoor het stalen substraat bloot komt te liggen en dit gepaard gaat met rode roest. De corrosiebestendigheid wordt ernstig verminderd, wat zelfs tot storingen kan leiden.
Omgeving voor volgend gebruik:
Als gegalvaniseerde batterijen met witte roest vervolgens worden gebruikt in ruwe omgevingen (zoals hoge luchtvochtigheid, industriële atmosferen of kustgebieden), zal de corrosie vanuit de verroeste gebieden versnellen, waardoor de levensduur aanzienlijk wordt verkort.
Bij gebruik in een droog binnenmilieu is de impact van lichte witte roest relatief klein.
4.Hoe kan ik dit voorkomen?
Opslag: Bewaar gegalvaniseerde rollen in een droog, goed{0}}geventileerd binnenmagazijn, waarbij direct contact met blootliggende stalen onderdelen (wat condensatie kan veroorzaken) wordt vermeden.
Transport: Zorg voor voldoende bescherming tegen regen en vocht tijdens transport.
Stapelen: Aparte rollen met houten blokken om de luchtcirculatie te garanderen en "scheurcorrosie" te voorkomen.
5. Hoe hiermee om te gaan?
Lichte witte roest: kan worden schoongemaakt met een stijve-borstel en een schone doek. Voor meer veeleisende toepassingen kan het worden geneutraliseerd met een zwakzure oplossing (zoals 5% azijnzuur), vervolgens worden afgespoeld met water en grondig worden gedroogd. Daarna zullen de meeste van zijn anti-corrosie-eigenschappen- behouden blijven.
Matige tot ernstige witte roest: Vereist mechanische reiniging met een harde borstel, schuursponsje of fijn schuurpapier totdat de intacte zinklaag zichtbaar is. Na het reinigen wordt aanbevolen om zink-rijke verf op het beschadigde gebied aan te brengen om het corrosiewerende vermogen- te herstellen.
Er heeft zich rode roest gevormd: Geeft aan dat de plaatselijke verzinking volledig is mislukt. De roest moet grondig worden weggeschuurd, daarna moet er een roest-preventieve primer en zink-rijke verf worden aangebracht.